Güneşim yırtık, güneşim yalnız,
Ve ben ay düşünde karanlık bir yolcu,
Gözyaşlarımla seni beklemekteyim,
Masumca ve titreyen dudaklarımla.
Gecenin sessiz kucağındayım,
Ateşten bir yaprak düştü ruhumdan,
Ben düş sokağının ortasında,
Çığlık atan bir sonbahrın ortasındaydım.
Düşler sokağıydı burası biliyordum,
Birazdan pembeleşti gökyüzü
Bütün umutlar havada sevinçle haykırdı,
İçlerinden sadece bir tanesi siyahlaştı,
O da sendin, olmayacak dedin OLMADI.......
...................... MONELYA'A İTHAFTIR.......... |
