süveyda.. - Sayfa 2

	Üye Girişi \| Üye ol \| Üye Arama \| Üyelik Problemleri Ana Sayfa

Sen ne yapiyorsun ?

Nostalji arama:

Toplam Cevap: 22

Ana Sayfa >> Nostalji >> Okuma >> süveyda..

Sayfalar: Önceki 1, 2, 3 Sonraki

Yazar

süveyda..

Yabancı..

is demiş ki; etkileyici bir yazı içinde çok soğukluk var insanı derinlere götürüyor eline sağlık elvan paylaşımın için...

rica ederim canım.. evet insanı derinlere yitik sevdalara götürüyor..

21-10-2006 12:09

Yabancı..

elvan demiş ki;

rica ederim canım.. evet insanı derinlere yitik sevdalara götürüyor..

yitik bir sevda!!aslında o kadar da derine götürmüyor yada ben geçmişi unuttum aman bilemiyorum işte yazıyı çok beğendim

belkide haklısın

21-10-2006 13:32

Yabancı..

is demiş ki; etkileyici bir yazı içinde çok soğukluk var insanı derinlere götürüyor eline sağlık elvan paylaşımın için...

efet cnm saol

21-10-2006 14:28

Yabancı..

21-10-2006 14:29

Yabancı..

tüylerim diken diken oldu ellerine şağlık çok güzel olmuş

21-10-2006 18:47

Yabancı..

emeğin,paylaşımın için teşekkürler ve emeğine sonsuz saygılar ama her ne kadar cezmi ersöz tutkunu olsam da,bu yazıları okudukça içimi acıtan şey,bencilleşip ukalalaşmadan kendimizle barışık olmak,kötülüklerimizi düzeltmek cesaretini göstermek ve kendimizide sevebilmek konusunda başarısısız galiba.
başkalarına yaptığımız eleştirilerin acımasızlığıyla kendimizi eleştiremememiz.tolstoyunda galiba dedikodu insanın özeleştirisidir tavında donuk kalmamız.hep kendimize acıyor,hayatı insanları suçluyoruz ama bu hayatıda biz üretmedik mi,biz sürüklemiyormuyuz?eskilerde olduğu gibi hayatı ailemiz insanları komşumuz,dostumuz gibi görmektense neredeyse kutsadığımız bir kimlikle iyi olduğumuzu düşünerek avunuyoruz galiba.
iyiyiz diyoruz,ben iyi insanım.iyilik yok bence,çünkü;eğer insanım diyorsan paylaşmalısın bu hayatı,dostluğunu varsa hayatla paylaşabileceğimiz şeyleri paylaşmak,bu hayatın daha çekilir olması için insanın doğasının gereğidir.giyinmek,yemek gibi işte.peki doğal bir şeyi iyilik,lütuf adıyla pazarlamak kendimize ve bu hayata yapılmış bir ihanet değilmidir böyle bakınca.
herkes gibi korkularımız,bencilliklerimiz var ve bunu kabullenip,değiştirebileceklerimizi değiştirmeye uğraşmak yerine kendimizi kötü hissetmemek adına korkularımızı insanların saldırganlığına,bencilliklerimizi hayata karşı savunmalarımızın doğal sonucuna bağlıyoruz sanki.ve kör bir çemberde dönüp duruyoruz.
oysa her nokta bir köşe ifade eder ve özdemir asafın dediği doğrudur;çemberin sonsuz köşesi vardır yani her olduğumuz yer bir köşedir ve istediğimiz her an bir köşeden sağa yada sola dönüp bu çemberden çıkabiliriz.oysa biz içimizdeki kendimizi sevmezliğin kaçışıyla bahaneler bulup avutuyoruz mu ne?e peki kendiyle barışık olmadan başkasını nasıl sever insan?o zaman sevgi dediğimiz şey kendimizi kandırmalarımızın,yalanlarımızın tasdikçisi başka bir yalancıyla yapılmış bir danışıklı döğüşü değilmidir?ve bu anlamda sevgi dediğimiz şey hem kendimize,hem o insana ve hem de hayata yapılmış bir ihanet değilmidir?kısaca metin üstündağın tek cümleyle özetlediği gibi;aşk insanın kendini başkasıyla aldatması olmazmı?acaba kaçımız seviyorum dediği insanla erkek yada dişi olmadan sadece insanca dost olduk?gerçek dostluğun olmadığı yerde neyi ne kadar yaşarsın?ben bir insan sevmek isterken onun bir görüntüsü olan kadın görüyorum.ben kadını zaten severim,yada bir kadın bir erkeği sever başka bir şekilde istedikçe ama onun içinde ki insanı kaçımız sevdik ki?
belki bu yüzden koca bir hayata yayabileceğimiz koca bir yüreği bir bedende yada bir ruhta hapsediyoruz.seni seviyorum diyoruz.ismi koyduk sevmek.isim varsa sınırıda vardır o şeyin.sevmenin dışına çıkamazsın artık.bırak sınırsız yaşa hissettiğini.olmaz sınırı ve adı olmalı.al o zaman son.al sana acı.allahaşkına biz bu tür ilişkilerde görmüyormuyuz zaten acı çekeceğimizi.zaten acı çekmeliyiz ki hatalarımızla yüzleşmek yerine acılar da süründürmeliyiz güzelim insan ruhumuzu.

21-10-2006 19:30

Yabancı..

ruhumuzu muhabbete mahkum bir bedene esir edip göz dediğimiz küçük hücre penceremizden görüyoruz belki yaşamı.
efsane kahramanları neden topuğundan vurulur bilirmisiniz.çünkü onların topuğunda tünel vardır.onların insan ruhu topuğundan tünel kazıp firar etmiştir aslında hücrelerinden.bu yüzden kormazlar onlar

21-10-2006 19:33

Yabancı..

ruhumuzu muhabbete mahkum...........;müebbet değil kasten yazdım

21-10-2006 19:34

.
Mesajlar: 316

Ölmeden önce öykümü anlatmalıydım. Sonsuza dek susturulmadan önce kim olduğumu bilmeliydi tanıyan, tanımayan...

emeğine sağlık

21-10-2006 20:53

sevdam
Mesajlar: 14

Bazen acilari disa vuramaz insan,bazen vursa bile kendi icindekileri disa ,ona aciyan gözlerle bakildiginda sevdiginede ayni gözle bakilacagini düsünür...her insan acisini kendi yasar dünyaya soguk gözlerle baksa bile icinin yangininda yanar her gece,iyi hos yazmissi o kameralarin karsisinda o vucuda sarilmis olsaydi ne degisecekti,ölen kisi hikayesini anlatamamistir ama geride kalacak olan hikayesini anlatsa bile anlayamayacaklardir.yasanmadan elestiri olmaz o insanin hissine girilip bir siire sigan hüzünlendiren basit degil bu duygular.kimsenin sevdigini kaybetmemesi dilegi ile ben yazdigin siiri anladim,ama o kizin donuk bakisini daha iyi anlayabiliyorum..sevgilerle--

22-10-2006 20:34

Sayfalar: 1, 2, 3