Yazabilmek ne zorlu ve o kadar keyifli bir uğraştır. Günlük,şiir, hikaye,öykü adı herneyse her insan

	Üye Girişi \| Üye ol \| Üye Arama \| Üyelik Problemleri Ana Sayfa

Sen ne yapiyorsun ?

Nostalji arama:

Toplam Cevap: 24

Ana Sayfa >> Nostalji >> Okuma >> Yazabilmek ne zorlu ve o kadar keyifli bir uğraştır. Günlük,şiir, hikaye,öykü adı herneyse her insan

Sayfalar: 1, 2, 3 Sonraki

Yazar

Yazabilmek ne zorlu ve o kadar keyifli bir uğraştır. Günlük,şiir, hikaye,öykü adı herneyse her insan

iğdedikeni (teröre v
Mesajlar: 490

Yazabilmek ne zorlu ve o kadar keyifli bir uğraştır. Günlük,şiir, hikaye,öykü adı herneyse her insan hayatının bir döneminde bişeyler yazmak istemiş ya da yazmıştır.Ama insan yazmanın denizinde biraz açıldımı, yazmanın boyu insanın boyunu geçtimi,yazıda boğulmanın korkusuyla geri dönüyor.Öyle ya öykü kurgu istiyor,şiir imge istiyor,yazmak bilgi istiyor. Felsefe mitoloji psikoloji sosyoloji ve bilumum düşünsel aktivite ve bunların temelinde OKUMAK istiyor yazmak.Ama insanları bunlar korkutmamalı diye düşünüyorum.Yazmak isteyen insan o denizde açıldıkça suyun üstünde durmayı bi şekilde beceriyor. Çünkü tüm bu saydıklarımın ötesinde insanın kendi beyni ve kendi yüreği, kendi felsefesini ve kendi yüreğini yaratıyor.İnsanın ellerini en önce kendisi tutuyor. Bence her insan bir felsefedir.Ama her insan bunun farkında değildir...

19-07-2005 13:14

Özledim...
Mesajlar: 268

Değerli Barış;
 Önce bu mesaj için tebrik ederim. Forumlar içerisinde adedi iki elin parmaklarını geçmeyecek kadar ciddi forumlarından birisini açmışsınız.
 Buraya gelecek yorumları merakla bekliyorum, bakalım ne çıkacak, acaba neler söylenecek.!!?

19-07-2005 13:51

Aksikeman (Fotoğra
Mesajlar: 329

yazmak....
 elllerinle düşüncelerin arasındaki sıkı dostluk...
 çok şey bilen ama iyi sır tutan cinsinden...
 örneğin... düşündüklerim bunlar değildi... ama bunları yazıverdi...
 yazmak korkunç bir yol...
 nereye gitmesini istersen seni oraya götürebilecek yolculuk biçimi...
 böyle diil ama...
 yukardaki yazı gibi mesela..

19-07-2005 14:20

iğdedikeni (teröre v
Mesajlar: 490

Gerçekten yazmak korkunç bir yol ama ulaşmayı düşlediğimiz oyer (her neresiyse) uçurumlarla dolu, bir yolu aştıktan sonra çıkıyor karşımıza. Uçurumlar aşılamaz olsaydı o yolun ulaştığı bir yer olmazdı. Sanırım işin sırrı vazgeçmemekte...

19-07-2005 16:44

&Ünsal& (hayat ne ga
Mesajlar: 4382

yazmak gerçekten bir sonsuz uzay gibi yazmak sonu olmaayan bir uçurum gibi..yazmak konuşmaktan daha güzel çünkü insan yazarken dşünür ama konuşurken insan ne dediğini bile bilemiyor siz dilin kölesi oluyorsunuz ne demişler dilin kemiği yok diye ..ben pek konuşmayı beceremem ama düz yazı yaz amyı çok severim hele birde konusunda bişeyler biliyorsam yazdıkca yazarım hele şiir mektup yazmaya göreyim başladımmı bir mektuba 8 sayfa sığdırabilirim sanırım günlük yazmak tam bana göre ama gel görki günlük yazmayı bıraktım..ama en kısa zamanda günlüğüme tekrar kavuşacam..bakarsınız ilerde birisi benim günlüklerimi kullanarak bir kitap çıkarabilir..

19-07-2005 20:32

Yabancı..

yazmak konuşmaktan daha zor ve dahada mükemmel.sonsuzlaştırmaktır kelimeleri.ama buna inanan fazla insan yok.mektuplaşacak bir dostumun bile olmamasından daha rahat anlıyorum bunu.

15-11-2005 23:17

@RGUN
Mesajlar: 102

16-12-2005 10:19

Yabancı..

KESİNLİKLE KATILYORUM HER İNSANIN YAZACAK MUHAKKAK BİR HİKAYESİ VARDIR

31-12-2005 13:10

girljedi
Mesajlar: 125

yazmayı çok severim ama şiir falan değil hikaye,kedni hayal dünyamı kelimelere dökerek paylaşmak zevkli aslına bakarsanız kendi dünyamda yarattığım bir hikayeyi paylaşmak isterim(bu arada yaş 18

)

16-01-2006 17:48

girljedi
Mesajlar: 125

Kumlar ile kaplı bir gezegen...boş boş yürüyorum ve hatırlamaya çalışıyorum ne olmuştu?...ah evet güzel bir ev ve aile,neşe içinde koştuğumu hatırlıyorum...çiçekler ve şırıl şırıl akan güzel bir göl.9 yaşındayım şu anda o yaştan pek uzak değilim doğrusu.sadece 1 yıl uzaklıktayım.O gün doğum günüm.Bir çığlık duyuyorum evime doğru bakıyorum...bir karmaşa,bağrışmalar!,o an için çok endişe ve korku duyduğumu hatırlıyorum kendim için değil annem için.Evime doğru koşmaya başladım.Biri önümü kesti Satine,annemin nedimesi,beni hemen yakalayım evden uzaklaştırdı,koşup durduk evin yakınındaki mağaray götürdü hemen gölün kenarında,hımmm orda oyun oynardım annem ile,saklanmaç.Ve yine burda saklanıyorum bulunmamak için ama bu sefer onları sobeleyemem.Görebiliyorum uzaktan biri geliyor,görüntüsü ürpertici,sadece siyahlar giyinmiş ve gülümsüyor.Satine kaçmaya başladı ama onu yakaladı."SATİNE!!!"içimden bağırıyorum ama bir türlü dışarı vuramıyordum,ağzımı kapatmışım.Gün batıyor ve artık ne bir koşuşmaca ne de bir ses var.Ne oldu?eve baktım bir canlı olduğunu belirten hiç bir şey yok."Anne!"eve doğru koştum,hiçbir şey umursamıyordum,ne yakalnmak nede ölmek.Eve girdğimde gözlerimden yaş akdığını hissettim,annem yatıyordu sessizce,gözlerini kapatmıştı.Yanına gittim eğildim ama haraket etmediEn son anne diye bağırdığımı hatırlıyorum son ağlamam o gün oldu.o zamandna beri hiç ağlamadım...
 Aradan 1 yıl geçti bugün doğum günüm,o günden beri boş boş dolaşıyorum ne yapacağımı bilmeden ve hala düşünüyorum annem neden öldü?o çok güçlü bir politakacıydı,iyi ve saygı gören bir o kadar da korkulan.Sabık bir kraliçe.Ben doğduğumda görevden ayrılmıştı ama o zamandna beri politka ile hiçbir işi olmadı,hep zamanını benimle geçirdi.En azındnan ben öyle biliyorum...Babam,onu hiç görmedim kim olduüunu bile bilmiyorum doğru dürüst.Anenm bana onu çok erdemli ve güçlü olduğunu söyledi.Ben doğmadan ölmüş.O zamandan beri ağlamadığım gibi gülemiyordum da .Bakalım hayat da karşıma daha neler çıkacak????......
 ...Karşımda bir otel dinlemmek iyi olurud.Kapıdan içeri girdim anda karanlık ve pis bir görüntü.Birbirindne değişk ırkta canlılar.Köşede bana bakan grup gerçekten .ğrenç gözüküyor,bana bakıp gülmeleri iğrençliklerini dahada arttırıyor.
 "bir oda istiyorum sadece bu gece için"
 "ne..ne? ah pardon ewet ödeyecek paran var mı küçük kız?"
 "olmasa burda işim ne?"
 "tamam oldu 1 gecliği 5 kredi ve istersen kahvaltı ve akşam yemeği dahil 7 kredi"
 neden olmasın ki?"sadece yatak ve kahvaltı"adama 6 krediyi verdim.
 "asansörle tatlım 3.kat,koridordan sağ taraf 5.oda...hey! anahtarını al,anahtarsız odaya girmezsin tatlım."
 uffff!berbat bir gezegen,berbat bir yer.1 yıldır ben böle yaşıyorum.Başka gezegenlere gidip duruyorum,belli bir yere ait değilim.Ailemden kalan para bana yetti en azındnan bir süre daha yeticektir.200 kredim kaldı.Doğru harcamalıyım ve bu gidişte sanırım çalışmam da gerekecek.
 "eh fena bir oda değilmiş,en azından son kaldığım odayı düşünürsek"
 kendimi yatağa attım ve gözlerimi kapadım..."çığlıklar,koşuşturmalar,satine,anne...anne,hayırrrrrrrr!"yine aynı rüyalar,yine geçmiş,asla unutamıyorum.
 "buda seste neydi?...."kapını önünde daha önce aşağıda gördüğüm 2 adam duruyordu.ama diğer 2 kisi yoktu.
 "hey bom bak bizim tatlı kızımız buradaymış."
 "heheee güzelim nasılsın,umarım iyi uyumuşsundur.Bize bir sorunumuzda yardım edebileceğini düşündükde....hııı sorunumuz para ki sende gördüğümüz kadar var"
 "eeee paramımı istiyorsunuz yani"
 "kesinlikle.Demi bom hadi söyle ona söyle ona bom..hadi"
 "Kes sesini smel anladık sakin ol biraz.Güzelim daha demin bu aptalında demek istediği gibi parayı ver bizde gidelim aksi takdirde o güzel yüzün pek gü<el olmayacak artık.heee demi smel.?"
 "iyi,madem o kadar istiyorsunuz alın"elim bir anda yastığımın altına gitti ve blaster'ı çıkardım ve iki el ateş ettim,ne yaptığımı dahi tam bilmiyordum,kendilğindne oluyordu hep ve her zaman tam isabet.Şu anda ikiside yerde.Cansız,daha öncede çok başıma gelmişti bu.Onları kapının dışına atmak biraz sorun olucak ama anlaşılan diğer arkadaşları onları merak edecek ve gelicektir.Neden onları beklemiyim?..........Yine koşuşturma sesleri ve kapıdan 2 adam içeri girdi"hey bom smel ne oldu size"
 "hey!buraya"2 el atış daha ve onlarda diğer pis arkadaşları gibi yere yığılıverdiler...En sonunda sessizlik,dışarısı aydınlanmış bile.Buda ne karnımda gurultu sesleri geliyor.Aşağı indiğimde herkes bana bakıyordu,belli etmemeye çalışsalarda bunu görebiliyordum.Alışkınım.Ymeğimi yerken kendimi gerçekten daha iyi hissediyorum.Biraz daha mutlu.Biri bana bakıyor,bu kim?garip giyimli biri sanki savaşçı gibi görünüyor ama değil.Bu kim ki?Diğerleri gibi gözlerinide kaçırmıyor,cesaretli biri demek ki.En azındna 10 yaşındaki bir kızdan korkmayacak kadar diğerlerindne cearetli,hıım...Dışarısı dünkündne farklı değil ne çok güzel nede çok kötü.Ne fark eder ki nasıl olsa burda da fazla kalmayacağım.Bir şey hisedebiliyorum,arkamda biri bana yaklaşıyor,sessizce elim kendiliğindne blastermıa gidiyor,arkamı aniden dönüp blasterı o kişiye doğrulttum.Bu daha demin bana bakan adam,yüzünü göremiyorum ama.
 "selam küçük kız,bana ateş etmeyei düşünmüyorsundur umarım.Sana zarar vermek niyetinde değilim."
 sesi ince,bu adam değil bir kadın.İçimdeki ses ona güvenmemi söylüyor.Blasterımı indirdim.
 "güzel,adım roxanna,ben bir kelle avcısıyım.Yaptıklarını duydum.Gördüğüm kadarı ile tek başına yapıyorsun ve reflekslerinde çok iyi"
 "eee ne istiyorsun?"
 "Sana bildiklerrimi öğretirim,kendini savunmayı öğrenirsin.Bence sendne bu potansiyel var.Bu arada adın ne demiştin?"yüzündeki maskeyi çıkardığında ilk dikaktimi çeken masum yüzü oldu,güzel ve masum ne kadar aldatıcı.Kimse onun bir kelle avcısı olduğunu söyleyemez.Ttalı gülümseyişi,annem,anneme benzettim bir an.
 "Adımı söylemedim,git kendine başka çırak bul roxanna.Ben böyle iyiyim."
 "Dur!Böyle ne kadar devam edeceksin,her zaman bu kadar şanslı olamzsın.Daha kötüleri karşına çıkacak ve hayatta kalmak için bir mesleğin olması şart.Bende senin gibi çok küçük iken hayatta tek başıma kaldım.Başıma gelenler ise berbat,inan bana bir hikayaeci olarak çok ilgi çekerdim.heeee.Lütfen sana gerçekten yardım etmek istiyorum,bir çıkarım yok yani aslında tek çıkarım bir arkadaş edinmek olacak.Sana öğreteceklerim ile kimse seni yenemicek,korkmamn gerekmeyecek çünkü karşındakileri böcek gibi ezeceksin,birde adın duyuldumu herkes senden korkar ve sana bulaşmazlar."
 Anlattıkları cezbedici,daha ne kadarbu halde devam ederim bilmiyorum.Aynı zamanda bir işede ihtiyacım var nasıl olsa.
 "Adım Acantie Nawe,roxanna."
 "güzel,memnun oldum Acantie.Hadi önce yapma gereken minik bir işim var sonra da bu gezegendne ayrılalım."....

16-01-2006 17:50

Sayfalar: 1, 2, 3